Ogólny szyk cyfrowych znaków wodnych składa się wiecznie z kodera również dekodera (lub detektora).
Koder na podstawie oryginalnego obrazu oraz innych opcjonalnych parametrów ma zbytnio praca utworzyć cyfrowo oznakowany obraz.
Informacja ukryta w środku pliku prawdopodobnie być wyposażonym dowolną naturę – tekst, liczba, wyobrażenie oznacza to jeno identyfikator, pozwalający stwierdzić, że w środku obrazie jest numeryczny stygmat wodny. Taka informacja przekształcana jest do wnętrza seria bitów, który ponadto wolno zaszyfrować pod pomocy klucza publicznego czy prywatnego. Uzyskany w środku ten modus sekwencja łączony jest z obrazem bazowym, do wnętrza wyniku czego otrzymujemy wyobrażenie z wstawionym cyfrowym znakiem wodnym.
Dekoder ma zbyt zlecenie odczytać informację zawartą wewnątrz cyfrowym znaku wodnym czy też tylko zoczyć jego trwanie wewnątrz pliku. Schemat dekodera ściśle związany jest ze schematem kodera. Jeśli poniżej kodowaniu użyto klucza, taki sam jeden trop winien pozostawać podany na wstąpienie dekodera. Dodatkowo przypuszczalnie istnieć wymagane prośba na jego wstąpienie obrazu bazowego lub cyfrowego znaku wodnego do wnętrza przypadku detektora, który ma zbytnio zajęcie ustalić egzystencja cyfrowego znaku wodnego.